In deze lezing, door Paul Dolk, wordt het menselijk oog ontrafeld als een verfijnd, maar beperkt instrument. Van pupil en lens tot de lichtgevoelige cellen in het netvlies: hoe ontstaat beeldvorming, waarom hebben we een blinde vlek en hoe past ons zicht zich aan aan licht en duisternis?
Daarnaast wordt het perspectief verbreed: veel dieren zien een totaal andere wereld, met waarneming van ultraviolet, infrarood of polarisatie. Ogen zijn in de evolutie zelfs verschillende keren onafhankelijk ontstaan. Voor sterrenkijkers biedt de lezing direct toepasbare inzichten. Waarom zijn zwakke objecten beter zichtbaar met perifeer kijken? Hoe werkt donkeradaptatie? En waarom verdwijnt kleurwaarneming vrijwel volledig in de nacht? Een lezing, die niet alleen laat zien hoe wij kijken — maar vooral hoe je beter leert waarnemen, op aarde én aan de sterrenhemel.

meld je aan via de link